این تحقیق با هدف شناسایی ماهیت رفتار نوآورانه بازیگران بخش دارویی ایران بنا شده است. چارچوب نظری این تحقیق مبتنی بر تئوری شبکه سازی بوده و کارکردهای شبکه نوآوری مبانی تحلیل رفتار نوآورانه بازیگران می باشد. لذا از تئوری شبکه سازی برای درک ماهیت رفتار نوآورانه و شناخت وقایع آن که دارای ماهیتی ذهنی و برسازندگی اجتماعی است استفاده گردید. استراتژی این تحقیق مطالعات چندموردی است که نوعی تحقیق اکتشافی، توسعه ای و کیفی می باشد. برای جمع آوری داده ها از استقراء تحلیلی، دسته بندی مفاهیم و نگاشت نهادی استفاده شده است. از آنجایی که ماهیت شبکه ها مبتنی بر همکاری هاست، شبکه نوآوری تأکید بر یادگیری فناورانه دارد. بنابراین در این تحقیق چگونگی یادگیری فناورانه از طریق مطالعه رفتار نوآورانه بازیگران احصاء شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد شبکه نوآوری بخش دارویی ایران دارای کارکرد کاهش هزینه مبادله، ارتقاء ظرفیت جذب، توزیع منابع شبکه ای، یادگیری جمعی، اشتراکات دانشی و ارتباطات هم افزاست بطوری که یادگیری فناورانه از طریق تعاملات بازیگران و بهره برداری از منابع اطلاعاتی بوده است. این یادگیری موجب شکل گیری قواعدی شده که بیش از آنکه تقویت کننده نوآوری باشد، توزیع قدرت را به سمت شکل گیری رانت هدایت نموده است که دلیل اصلی آن ضعف در مکانیزم های نظارتی و حقوق مالکیت فکری می باشد.